Το βιβλίο ασχολείται με το φιλοσοφικό έργο και τη σχεδόν «μυθική» προσωπικότητα του παλαιότερου και στην ουσία πρώτου ελληνιστικού φιλοσόφου, του Πύρρωνα του Ηλείου (365 [πιθανόν έως και 360] – 275 [270] π.Χ. αι. κατά τον Bett). Η ιστορική προσωπικότητα αυτού του φιλοσόφου, καθώς και «ακριβέστερα» δόγματα της φιλοσοφίας του, κρύβονται κατά το πλείστον πίσω από τις μυθικές και πολύ συχνά ακόμα και πλαστές ερμηνείες των ελληνιστικών βιογράφων και δοξογράφων. Το γεγονός αυτό, το οποίο και οφείλεται στο ότι ο ίδιος ο Πύρρων δεν άφησε κανένα φιλοσοφικό σύγγραμμα, είχε ως αποτέλεσμα να έχουν διατυπωθεί πολλές αρχαίες καθώς και σύγχρονες ερμηνείες του πρώιμου πυρρωνισμού.